محمّد قاسمی در پنجم فروردین ماه 1372 در شهرستان فسا به دنیا آمد.در خانواده ای فرهنگی  این فرصت را یافت تا با ادبیات کهن و معاصر آشنایی و انس بیابد.مقاطع دبستان و راهنمایی و دبیرستان را در فسا با موفقیت سپری کرد و در سال 1390 دانشجوی مهندسی مواد و متالوژی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز شد..مدت ها است که با شعر و شاعری مانوس ا ست و نخستین شعر خود را در 15 سالگی درتاریخ 26/09/86 با موضوع دفاع مقدّس سروده است.این شاعر توانا از سال 1391 شعر را به صورت جدی تر و حرفه ای دنبال کرده است.سروده های این شاعر بیشتر در قالب غزل و قصیده می باشد اما گاه به سرودن مثنوی و رباعی و چارپاره نیز می پردازد.از جهت محتوایی شعر را با مضمون عاشقانه و آیینی دنبال می کند و به موضوعات اجتماعی ، سیاسی و طنز و آزاد نیز علاقه مند است.از سال 1391 تخلص شاعری «بیدل» را برای خود برگزیده است.

نمونه شعری از شاعر:

سرمه ی چشمِ ترم خاک کف پای علی(ع)                                         سرخوشم از می و از باده و صهبای علی(ع)

عارفان زاویه و زاهد و صوفی در دیر                                              من کجا معتکفم؟ در دلِ صحرای علی(ع)

دلِ عاشق به وصالِ رخِ محبوب خوش است                                      کِی شود تا که ببینم رخ زیبای علی(ع)

همه ی حاجتم این است من از خالق خویش                                     از دل من نرود ، حبّ و تولای علی(ع)

گر شدم شیعه ی اثنی عشری میدانم                                          بوده این نعمتِ والا زِ دعاهای علی(ع)

شیعه ی حیدرم و نیست مرا ترسِ عذاب                                     چون نویسند مرا روزِ جزا پایِ علی(ع)

رویِ من گرچه سیه ، نامه ی من گشته سپید                                  چون مزیّن شده آن نامه به امضای علی(ع)

این مقامیست که داده است خداوند به او                                   صد چو بهجت  همه شاگرد الفبای علی(ع)

معجزه خواهی اگر ، بهر تو می گویم من                              مرده ای زنده شد از ذکر مسیحای علی(ع)

حق علی بود و علی حق، همه جا جار زنم                             میشود خرد زمین، یک شبه منهای علی(ع)

صد و ده بارِ دگر گر بخورد کعبه ترک                                زاده هرگز نشود ، هیچ کس همتای علی(ع)

خانه ی قلب و دلم گرچه پر از آدم هاست                              هیچکس ساده نگیرد به دلم جای علی(ع)

بهر دین کرده دو ده سال سکوت حالا پس                             صبر کن پیشه ی خود شیعه به فتوای علی(ع)

آرزویم به جز این نیست نویسند مرا                                   یکی از عبد و غلامان و گداهای علی(ع)

ثبت احوال خداوند چنین حک کرده است                           خودم و ایل و تبارم همه شیدای علی(ع)

شیعه گشتی تو گر از برکت دامان کسی ست                     که نموده است تو را وقفِ عزاهای علی(ع)

«بیدلا» شعر تو از برکتِ این اشک و دعاست                   صله این داده به تو حضرتِ زهرای علی(ع)